مولف (مولفين): صديقه زمانپور كارشناسي ارشد روانشناسي تربيتي , محمدنقي فراهاني دانشيار دكترا روانشناسي , مهرناز شهرآراي دانشيار دكتري تخصصي آموزش و پرورش

تاريخ انتشار: ارديبهشت 1383

محل دستيابي: دانشگاه شهيد بهشتي پژوهشكده خانواده 

سمينار: كنگره سراسري آسيب شناسي خانواده در ايران نخستين

چكيده: اين پژوهش به بررسي رابطه بين رضايت زناشويي مادر و سازگاري اجتماعي پيشرفت تحصيليفرزند دختر پرداخته است.اطلاعات لازم از طريق اجراي پرسشنامه ENRICH(اولسون و همكاران،1983) و پرسشنامه رفتار انطباقي(سازگارانه)كودك (ARIC) و كارنامه تحصيلي 189 نفراز دانش أموزان دختر پايه پنجم دبستان و مادر أنها جمع أوري شده است. نتايج حاصل از تحليل داده ها با استفاده از روش همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيري نشان داد:1)بين رضايت زناشويي مادر و سازگاري اجتماعي كودك رابطه مثبت معناداريوجود دارد،2)بين رضايت زناشويي و مادر و پيشرفت تحصيلي (معدل كل)و نمره ادبيات فرزند رابطه مثبت مشاهده شد،3)رابطه بين سازگاري اجتماعي كودك و پيشرفت تحصيلي (معدل كل)او وجود دارد.تحليل رگرسيون نشان داد كه رضايت زناشويي مادر نسبت به سازگاري اجتماعي كودك تاثير كمتري بر ميزان پيشرفت تحصيلي (معدل كل)كودك دارد.يافته هاي فرعي پژوهش نشان داد،در حالي كه بين سازگاري اجتماعي كودك و نمره ادبيات و رياضي كودك رابطهمثبت و معنادار است،بين رضايت زناشويي مادر و نمرات رياضي كودك رابطه معنادرا وجودندارد.تلويحات تربيتي اين پژوهش براي والدين،مربيان و مشاوران مورد بحث قرار مي گيرد.