نام و نام خانوادگي : زهره لطيفي

دانشكده : علوم تربيتي و روانشناسي(اصفهان)

استاد راهنما : دکتر حسين مولوي

تاريخ دفاع : 28/7/77

رشته و گرايش : روانشناسي-عمومي

استاد مشاور : دکتر مهرداد کلانتري

هدف از اين تحقيق بررسي و مقايسه وضعيت رواني - اجتماعي - خانوادگي زنان شاغل و خانه‏دار و بررسي رابطه رضايت شغلي بانوان شاغل تمام وقت و نيمه وقت و سازگاري زناشويي آنها بود. 102 نفر بانوي خانه‏دار و 100 نفر بانوي شاغل (49 نفر تمام وقت و 51 نفر نيمه وقت) به طور تصادفي از مشاغل متنوع و مكانهاي مختلف شهر اصفهان به عنوان گروههاي نمونه انتخاب شدند و آزمون خلاصه شده سيماي خانواده، آزمون خلاصه شده رضايت شغلي و آزمون scl 90 در مورد آنها اجرا گرديد.

نتايج نشان داد:

از لحاظ سازگاري زناشويي، سايكوتيسيزم، حساسيت بين فردي و وسواس بين سه گروه شاغل تمام وقت، شاغل نيمه وقت و گروه خانه‏دار تفاوت معني‏داري مشاهده نشد. از لحاظ ميزان اضطراب تفاوت بين سه گروه شاغل تمام وقت،‌ شاغل نيمه وقت و خانه‏دار معني دار بود. ( p=0/001) در مقايسه بين گروهها :تفاوت بين گروه شاغل تمام وقت و خانه‏دار (p=0/004)و تفاوت بين دو گروه شاغل نيمه وقت و خانه‏دار (p=0) معني دار بود. از لحاظ ميزان افسردگي تفاوت بين سه گروه شاغل تمام وقت، شاغل نيمه وقت و خانه‏دار معني‏دار بود (p=0/005) در مقايسه بين گروهها : تفاوت بين گروه شاغل تمام وقت با خانه‏دار (p=0/003) و تفاوت بين گروه شاغل نيمه وقت با خانه‏دار (p=0/007) معني‏دار بود. از لحاظ ميزان خصومت نيز تفاوت بين گروه شاغل تمام وقت،‌ شاغل نيمه وقت و خانه‏دار معني دار بود (p=0/02) در مقايسه بين گروهها : تفاوت بين گروه شاغل تمام وقت با خانه‏دار (p=0/03) و تفاوت بين شاغل نيمه وقت با خانه‏دار (p=0/008) معني‏دار بود. از لحاظ حالات پارانويا نيز تفاوت بين سه گروه معني‏دار بود.

(p=0/017) و در مقايسه بين گروهها : تفاوت بين گروه شاغل تمام وقت با خانه‏دار (p=0/03) و تفاوت بين گروه شاغل نيمه وقت با خانه‏دار (p=0/006) معني دار بود. از لحاظ ميزان اضطراب فوبيك تفاوت بين سه گروه معني‏دار بود (p=0/001) و در مقايسه بين گروهها : تفاوت بين گروه شاغل تمام وقت با خانه‏دار        (p=0/002) و تفاوت بين گروه شاغل نيمه وقت با خانه دار (p=0) و در مجموع تمام موارد فوق در بين بانوان خانه‏دار بيشتر بود. شكايات جسماني نيز در مقايسه بين سه گروه معني‏دار بود(p=0/01) در مقايسه بين سه گروه معني‏دار بود (p=0/01) و در مقايسه بين بانوان شاغل نيمه وقت و خانه‏دار،‌در بين بانوان خانه‏دار به طور معني‏داري بيشتر مشاهده گرديد (p=0/003) طبق نتايج تحقيق هر چه ساعات كار فرد بيشتر باشد حالات خصومت و پرخاشگري فرد نيز به طور معني‏داري بيشتر مي‏شد (p=0/005) و هر چه ساعات كار فرد بيشتر باشد حالات پارانويا در فرد نيز بيشتر مي‏شد (p=0/015) رابطه منفي معني‏داري بين ساعات كاري و وضعيت اقتصادي – اجتماعي (p=0/021) و بين ساعات كاري و افسردگي (p=0/013) به دست آمد. ميزان تحصيلات با حالات پارانويا رابطه معكوس داشت هر چه تحصيلات فرد افزايش مي‏يافت حالات پارانويا به طور معني‏داري كم مي‏شد ( p=0/002) ميزان تحصيلات با اضطراب فوبيك نيز رابطه معني‏دار معكوس داشت (p=0/002) همچنين ميزان تحصيلات با جسماني سازي رابطه معني‏دار معكوس داشت (p=0/035) و نيز ميزان تحصيلات با افسردگي رابطه معني‏دار معكوس داشت     (p=0/039) يعني هر چه ميزان تحصيلات فرد افزايش مي‏يابد بر حالات پارانويا، اضطراب، فوبيك،‌افسردگي و جسماني سازي به طور معني‏داري در او كم مي‏شد.

بين رضايت شغلي و سازگاري زناشويي همبستگي معني‏داري وجود داشت. (p=0/013)‌و بين ميزان رضايت شغلي و روزهاي كاري فرد ارتباط معني‏دار وجود نداشت (p=0/08)