خود پنداري و عوامل مؤثر بر آن در كودكان خياباني سنين 12-6 سال

 

محققين:نسرين سلماني باروق* - ناهيددخت شريفي نيستانك* - دكتر انوشيروان كاظم‌نژاد** - شهزاد پاشايي‌پور***

 

چكيده

كودكان بزرگ‌ترين سرمايه ملي هر جامعه‌اي هستند، امروزه با توجه به رشد جمعيت كودكان، مشكلات آنان نيز افزايش يافته است از جمله اين مشكلات پديده كودكان خياباني است كه به سرعت درحال گسترش است و اين پديده سلامت كودكان را به مخاطره انداخته است.

پژوهش حاضر يك مطالعه توصيفي از نوع مقطعي است كه با هدف تعيين خودپنداري و عوامل مؤثر بر آن در كودكان خياباني سنين 12-6 سال مراجعه كننده به فرهنگسراي خواجوي كرماني تهران  انجام شده ‌است. بدين منظور و بر اساس معيارهاي مورد نظر،140 كودك خياباني سن 12-6 سال به صورت تمام شماري انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه‌اي شامل 4 بخش اطلاعات فردي، خانوادگي و اجتماعي كودك و سؤالات مربوط به سنجش خودپنداري كودك بود. داده‌ها از طريق مصاحبه با كودك توسط پژوهشگر جمع‌آوري شدند. با توجه به ميانگين و انحراف معيار به دست آمده سطح خودپنداري به چهار دستة خيلي منفي، منفي، مثبت و خيلي مثبت تقسيم شد.

نتايج حاصله از اين بررسي نشان داد كه نيمي از واحدهاي مورد پژوهش (50%) داراي خودپنداري خيلي منفي و فقط 1/2% آنها داراي خودپنداري خيلي مثبت بوده‌اند. بنابراين كودكان خياباني مورد پژوهش داراي خودپنداري پاييني بودند. همچنين در بررسي عوامل مؤثر بر خودپنداري يافته‌ها نشان داد كه بين مجموعه‌اي از عوامل و خودپنداري واحدهاي مورد پژوهش ارتباط معني‌داري وجود دارد (05/0p<)، از جمله اين عوامل مي‌توان از جنس، ميزان سواد، ميزان در‌آمد، مدت اشتغال به كار، ميزان شاد بودن در كنار خانواده، وجود مشاور، عكس‌العمل سرپرست در هنگام خطاي كودك، داشتن وسايل ضروري منزل، داشتن غذا و پوشاك كافي، داشتن دوستان خياباني قبل از كار كودك نام برد.

بنابراين كودكان خياباني از نظر تكامل جسمي و رواني در معرض خطر مي‌باشند و با خودپنداري پايين نياز به رسيدگي خاص دارند كه در اين راستا پرستاران با توجه به نقش وسيع خود مي توانند مداخلات لازم را جهت ارتقاء سلامتي آنان ارائه دهند.

 منبع:         http://nursing.tums.ac.ir/faw/journals/hayat/13bebad/hayat17/Brif%20farsi17.htm